आज
साहिर लुधियानवी
साथीहरू, मैले वर्षौँ
तपाईँका लागि
जून, तारा र बसन्तका सपना बुनिरहेँ।
सौन्दर्य र प्रेमका गीत गाइरहेँ
रहरहरूको महल सिँगारिरहेँ
म तपाईँहरूको गाइने
आयैपिच्छे तपाईँका लागि
नयाँ गीत लिएर आइरहेँ।
तर आज
फाटेको मेरो अस्मितामा
हिँडेका बाटाको धूलोबाहेक केही छैन मसँग,
मेरा सारङ्गीका छातीमा गीतहरूका घाँटी ङ्याकिएका छन्
गुनासाहरू क्रन्दनको थुप्राभित्र पुरिएका छन्
र गीतका धूनहरू बाडुली भएर अड्किएका छन्।
गाइने हुँ म तपाईँहरूको, गीत हुइनँ।
ध्वस्त पारिदिनु भयो तपाईँहरूले
गीत सिर्जना गर्ने मेरा सामानहरू,
र म आफ्नो भाँचिएका सरदाम लिएर
हेरिरहेछु चिसा लासका थुप्राहरूलाई।